Victor Gijsbers's Site - Philosophy, interactive fiction, RPGs, and more.

(Ditmaal in het Engels, omdat ik vermoed dat een aantal Engelstaligen interesse zullen hebben.)

I am not only witty in myself, but the cause that wit is in other men. (I.2. 8-9)

Je kan een ironisch verhaal houden over hoe je je aan wil passen aan deze tijd van canons en top X-en, maar laten we eerlijk zijn: een top 100 van de beste boeken aller tijden maken is leuk. Waan-, on- en krankzinnig, maar ook leuk. Wat zijn de regels?

Regel 1: Het boek moet fictie zijn. Geen filosofie, geen geschiedenis, wel lange verhalende gedichten. Dit criterium zal streng en arbitrair worden toegepast.

Op twaalfjarige leeftijd besluit Cosimo, oudste zoon van de lokale baron, na een ruzie aan tafel over een bord slakken zijn eigen weg te gaan: vanaf nu gaat hij in de bomen wonen. Zo gezegd zo gedaan, en elke hoop die zijn ouders hebben dat hij er na een paar dagen wel genoeg van zal hebben is ijdel. Cosimo zal de rest van zijn leven in bomen wonen (hoewel hij wel eens op een muur, in een paal, in een mast, of eenmaal op laken stapt, en overigens gigantische afstanden kan overbruggen door van boom naar boom te springen). Een bizar gegeven, zoals we dat van Calvino mogen verwachten.

Don Quichot die de windmolens aanziet voor reuzen en deze aanvalt, met pijnlijke gevolgen -- dat kennen we allemaal, maar daar houdt het meestal ook wel op. Het avontuur met de windmolens wordt beschreven in hoofdstuk 8; het boek heeft 126 hoofdstukken die over zo'n 1100 pagina's verspreid zijn. Je kan je voorstellen dat die ene exemplarische episode, als hij al exemplarisch is, niet direct een goed beeld van de hele Don Quichot geeft.

Chapter 1: Physical theory and metaphysical explanation

1. Physical theory considered as explanation

Duhem onderscheidt twee doelen die we met een fysische theorie zouden kunnen hebben: het verklaren van experimentele wetten, of het samenvatten en classificeren van experimentele wetten. In dit eerste hoofdstuk zal hij op de eerste mogelijkheid ingaan, in het volgende hoofdstuk op de tweede.

Wat is een verklaring? Duhems definitie is zeer interessant:

Beckett is geobsedeerd door eindes die maar niet willen komen, aflopende zaken waarvan de helling zo geleidelijk is dat we nauwelijks weten of we glijden of stilstaan maar waar de mogelijkheid van een plotselinge afgrond altijd helder aanwezig is. Er lijkt steeds niets te gebeuren, maar wie weet of al die kleine non-gebeurtenissen niet ineens op zullen tellen tot iets? Deze gedachte wordt meteen aan het begin van het stuk geuit door de bediende Clov, die refereert aan de paradox van de hoop:

De tweede lezing uit Bradleys Shakespearean Tragedy heet Construction in Shakespeare's Tragedies, en is duidelijk minder interessant dan de eerste lezing (maar die legde de lat ook wel hoog). Wat Bradley hier zal doen is ons meevoeren langs de algemene opbouw van een tragedie, en ons wijzen op wat specifieke technieken van de bard.

1

Juvenalis wordt niet per se beter naarmate hij ouder wordt, hoewel Satire IX nog wel erg leuk is. Hij heeft hier een gesprek met een vriend van hem die tot nog toe aan de kost is gekomen als gigolo maar de toekomst somber inziet. Met name is hij verbolgen op de rijke homoseksueel Virro, die verkikkerd was op hem en zijn gigantische lid, maar die hem niet wil belonen met een inkomen of iets dergelijks. Ik heb je toch al genoeg betaald?, is het verweer van Virro.

"Well," I say, "fetch the accountant
With his reckoner and tables, tot up the total figure:

Dit beroemde boek uit 1904 heb ik gisteren gevonden bij De Slegte in Den Haag, nadat ik kort geleden al zijn Oxford Lectures on Poetry had aangeschaft bij de corresponderende winkel in Utrecht. Laten we onmiddellijk beginnen met de (vrij geniale) eerste lezing, The Substance of Shakespearean Tragedy.