Victor Gijsbers's Site - Philosophy, interactive fiction, RPGs, and more.

The Offspring zong ooit (op "Way Down the Line"):

There is a chain that's never broken
You know the story it's sad but true
An angry man gets drunk and beats his kids
The same old way his drunken father did
What comes around well it goes around

Verzamelwoede? Completisme? Een hang naar closure? Ik weet niet hoe we het moeten noemen, maar na mijn muziek-project te zijn gestart door redelijk willekeurig de eerste CD van After Forever uit de kast te trekken, voel ik nu de sterke neiging hun hele discografie te bespreken. Dus zijn we aangeland bij Exordium, een EP uit 2003 die vier nieuwe nummers en twee covers bevat.

We blazen nog wat stof weg en komen tot de conclusie dat After Forever bij het maken van hun tweede album, Decipher (2001) goed naar mijn recensie van hun debuut heeft geluisterd. We hebben hier een stuk meer afwisseling, zowel in de instrumentatie en opbouw van de nummers, als--en dat is misschien wel het belangrijkste--in de zang.

Laat ik voorop stellen dat ik niet veel van muziek weet en er zelden met een analytisch oor naar luister. Als ik iets zeg over filosofie of literatuur, dan pretendeer ik iets zinnigs te zeggen; maar als ik iets zeg over muziek, dan pretendeer ik niets. Niettemin leek het toevoegen van een nieuwe categorie "muziek" mij een perfecte gelegenheid om eens wat meer tijd te nemen om actief te luisteren, en om verstofte platen uit mijn collectie eens af te stoffen en een nieuwe kans te gunnen.