Victor Gijsbers's Site - Philosophy, literature, interactive fiction, and more.

Hoofdstuk 3: Self-positing Spirit (vervolg)

5 (pp. 100-102)

Wat is nu precies Hegels idee van een zelf-stellende God? Het is in ieder geval niet het theïstische idee van een God die los staat van de wereld; immers, voor hem valt God samen met de wereld. Zonder de wereld zou God God niet zijn. Het is ook niet het naturalistische idee waarin van creatie geen sprake meer is, en de wereld geen doel heeft. Hegel verenigt deze twee ideeën tot een visie waarin God eeuwig de condities voor zijn eigen bestaan maakt. De God van Hegel, zegt Taylor, is een Münchhausen-God (die zichzelf uit het moeras trekt), maar het is niet helder of dat wel of niet ondenkbaar is.

Hoofdstuk 3: Self-positing Spirit

1 (pp. 76-80)

We krijgen eerst een korte samenvatting van het voorgaande. Hegel wil in zijn filosofie de eenheid van de mens met zichzelf, anderen en de natuur verbinden met het idee van radicale morele vrijheid. Hij zag bovendien in dat het ontstaan van rede en vrijheid alleen kon doordat de mens uit de eenheid was gevallen, doordat er een breuk was opgetreden. De taak van de filosofie is om deze breuk te helen door de rationeel zich ontvouwende geschiedenis te begrijpen en daarmee te voltooien.

Hoofdstuk 2: Hegel's Itinerary

In dit hoofdstuk vertelt Taylor ons over de ontwikkeling van de jonge Hegel. Uiteindelijk worden er vier grote verandering gesignaleerd die de overgang van de jonge naar de volwassen Hegel markeren.

1 (pp. 51-64)

Hoofdstuk 1: Aims of a New Epoch (vervolg)

3 (pp. 29-36)

Een andere reactie tegen de objectificatie van de Verlichting was op het morele vlak. Voor de Verlichting kan het menselijk handelen causaal verklaard worden; maar voor hen die geloofden in radicale vrijheid was dit een onmogelijk standpunt. De mens moest ook tegen alle causale inclinaties in voor het goede kunnen kiezen. De grote figuur in dit verband is Immanuel Kant, voor wie het veilig stellen van het radicaal vrije morele subject een belangrijk doel was.

Hoofdstuk 1: Aims of a New Epoch

Hegel behoorde tot de "Romantische" generatie, al was hij een criticus van de Romantici, en dat betekent dat hij gepreoccupeerd werd door een bepaalde ideeën die hij met zijn tijdgenoten deelde. Daar gaat Taylor in dit eerste hoofdstuk naar kijken. De belangrijkste gebeurtenis van deze tijd was de Franse Revolutie, die in de generatie van Hegel tot enthousiasme en vervolgens tot verbaasde afschuw leidde; hiermee in het reine te komen was een belangrijke opgave voor deze generatie. Het belangrijkste theoretische probleem van de tijd was de aard van het subject en de relatie tussen subject en wereld--een probleem dat eruit bestond dat twee schijnbaar incompatibele ideeën over de mens samengevoegd moeten worden.