Victor Gijsbers's Site - Philosophy, literature, interactive fiction, and more.

Fantastische literatuur leent zich goed voor het symboliseren van menselijke dilemma's, maar het grote gevaar daarbij is dat het allemaal te simpel en te allegorisch wordt. Als ik het me juist herinner bevond bijvoorbeeld Couperus zich aan de goede kant met Psyche, maar aan de verkeerde kant met Fidessa, wat een te simpele en duidelijke boodschap aan het prediken was. Meesters van het genre zijn James Branch Cabell en (als je zijn boeken fantastisch wil noemen) Hermann Hesse.

Op twaalfjarige leeftijd besluit Cosimo, oudste zoon van de lokale baron, na een ruzie aan tafel over een bord slakken zijn eigen weg te gaan: vanaf nu gaat hij in de bomen wonen. Zo gezegd zo gedaan, en elke hoop die zijn ouders hebben dat hij er na een paar dagen wel genoeg van zal hebben is ijdel. Cosimo zal de rest van zijn leven in bomen wonen (hoewel hij wel eens op een muur, in een paal, in een mast, of eenmaal op laken stapt, en overigens gigantische afstanden kan overbruggen door van boom naar boom te springen). Een bizar gegeven, zoals we dat van Calvino mogen verwachten.